GİDİYORUM GALİBA
Herkesin gidişi kendine benzermiş galiba,
Kimi fırtınalar koparır, kimi sessizce çeker gider.
Arkasında ne bir iz bırakır ne bir elveda,
Kasaba sokaklarına sitemkâr bir fısıltı hediye eder.
Oysa bu veda filminin başrolü sendin,
Ben ikimizin adına, bu yollara kefen biçtim.
Gitmek ikimize de iyi gelecek, inanıyorum;
Bana hasretin yükü,
Sana affetmenin hafifliği kalacak.
Artık mevsimsiz sabahlarda açacağım gözlerimi,
Senin yokluğunla amansızca boğuşurken,
“Gün gelir döner” umuduyla büyüteceğim kendimi.
Sessizce, bir sabah vakti gölgemi bile almadan yok olacağım.
Gün gelir de pişmanlık kapını çalar mı, bilemem…
Ama dönersen bir gün; o bıraktığın eski beni,
Aynı yerinde bulabilir misin? İşte ona söz veremem…
O yüzden ben değişmeden sen erkenden dön…
